مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش

مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش

اثر ۱۰ هفته تمرین تناوبی شدید با و بدون رژیم غذایی پرچرب بر محور التهابی پروتئین جاذب شیمیایی مونوسیت-۱/ عامل هسته‌ای کاپا بی در بافت عضلۀ اسکلتی موش‌های چاق نر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
چکیده
زمینه و هدف: چاقی و مصرف رژیم غذایی پرچرب با ایجاد اختلالات متابولیکی، التهاب مزمن درجه پایین و افزایش خطر بیماری‌های متابولیک همراه است. در این میان، مسیر التهابی NF-κB/MCP-1 نقش مهمی در آغاز و تداوم التهاب ناشی از چاقی ایفا می‌کند. هدف پژوهش حاضر تعیین اثر ۱۰ هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) با و بدون رژیم غذایی پرچرب بر وزن بدن، قند خون ناشتا و بیان پروتئینی MCP-1 و NF-κB در بافت عضلۀ اسکلتی موش‌های نر چاق نژاد C57BL/6 بود. روش تحقیق: در این مطالعۀ تجربی، تعداد ۴۰ سر موش‌ نر نژاد C57BL/6، با سن ۴ هفته‌ و میانگین وزن ۱۲ تا ۱۷ گرم خریداری و به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه  به مدت ۱۲ هفته با رژیم پرچرب تحت القای چاقی قرار گرفت و گروه دیگر از رژیم نرمال استفاده کرد. در مرحله دوم پژوهش، موش ها  به چهار گروه بی‌تحرک + رژیم نرمال، تمرین + رژیم نرمال، بی‌تحرک + رژیم پرچرب  و تمرین + رژیم پرچرب  تقسیم شدند. پروتکل تمرینی به مدت ۱۰ هفته و ۵ جلسه در هفته به‌ صورت تمرین تناوبی شدید روی نوار گردان در گروهای تمرین  اجرا شد. در پایان دوره، وزن بدن و قند خون ناشتا اندازه‌گیری شد و بیان پروتئینی MCP-1 و NF-κB  با روش وسترن ‌بلات در بافت عضلۀ دوقلو ارزیابی گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مصرف رژیم غذایی پرچرب به مدت ۱۲ هفته موجب افزایش معنی‌دار وزن بدن (001/0=p) و قند خون ناشتا نسبت به رژیم نرمال شد (001/0=p). در پایان دورۀ مداخله ده هفته ای نیز وزن بدن و قند خون ناشتا در گروه بی‌تحرک + رژیم پرچرب نسبت به گروه بی‌تحرک + رژیم نرمال به‌طور معنی‌داری بالاتر بود. اگرچه وزن بدن و قند خون ناشتا در گروه ورزش + رژیم پرچرب، نسبت به گروه بی‌تحرک + رژیم پرچرب کاهش عددی نشان داد، این تغییرات از نظر آماری معنی‌دار نبود. از سوی دیگر، بیان پروتئین NF-κB و MCP-1 در گروه بی‌تحرک + رژیم پرچرب نسبت به گروه بی‌تحرک + رژیم نرمال  به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (به‌ترتیب 006/0=p و 004/0=p). همچنین، تمرین تناوبی شدید موجب کاهش معنی‌دار بیان پروتئینی NF-κB و MCP-1 در گروه ورزش + رژیم پرچرب نسبت به گروه بی‌تحرک + رژیم پرچرب شد؛ (به‌ترتیب 049/0=p و 008/0=p). نتیجه گیری: به‌طور کلی، یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تمرین تناوبی شدید از طریق مهار محور التهابی پروتئین جاذب شیمیایی مونوسیت-۱/عامل هسته‌ای کاپا بی (MCP-1/NF-κB) و بهبود وضعیت متابولیکی، می‌تواند بخشی از اثرات منفی رژیم غذایی پرچرب را تعدیل کند و به‌عنوان راهکاری مؤثر در کنترل التهاب و اختلالات متابولیکی ناشی از چاقی مطرح شود.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The effect of a 10-week high-intensity interval training with and without a high-fat aiet on the MCP-1/NF-κB inflammatory axis in skeletal muscle tissue of obese male mice

نویسندگان English

Akram Rabanifar 1
Fahimeh Esfarjani 2
Sayyed Mohammad Marandi 3
1 MSc in Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Isfahan, Isfahan, Iran.
2 Associate Professor at Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Isfahan, Isfahan, Iran.
3 Professo at Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Isfahan, Isfahan, Iran.
چکیده English

Background and Purpose: Obesity and high-fat diet consumption are associated with chronic low-grade inflammation, metabolic disorders, and an increased risk of metabolic diseases. Therefore, the present study aimed to investigate the effects of 10 weeks of high-intensity interval training (HIIT), with and without a high-fat diet, on body weight, fasting blood glucose, and protein expression of MCP-1 and NF-κB in obese male C57BL/6 mice. Methods: In this experimental study, 40 mice were randomly assigned into چهار groups: normal diet control (Ctrl/ND), exercise with normal diet (Ex/ND), sedentary with high-fat diet (Sedentary/HFD), and exercise with high-fat diet (Ex/HFD). The HIIT protocol was performed for 10 weeks, 5 sessions per week, on a treadmill. At the end of the intervention, body weight and fasting blood glucose were measured, and protein expression levels of MCP-1 and NF-κB were assessed using the Western blot technique. Results: Metabolic findings demonstrated that the high-fat diet significantly increased body weight and fasting blood glucose (P<0.05). In addition, protein expression levels of NF-κB and MCP-1 in the Sedentary/HFD group increased by 150% compared with the control group (P<0.05). In contrast, HIIT significantly attenuated the adverse effects of the high-fat diet. In the Ex/HFD group, body weight, fasting blood glucose, NF-κB protein expression, and MCP-1 protein expression decreased by approximately 8.3%, 25%, 36%, and 52%, respectively, compared with the Sedentary/HFD group (P<0.05). Conclusion: Overall, the findings suggest that HIIT can partially attenuate the detrimental effects of a high-fat diet on metabolic and inflammatory markers. However, the persistence of some inflammatory alterations in the high-fat diet group despite exercise indicates that dietary modification alongside physical activity is essential for effective inflammation control and prevention of metabolic disorders.

کلیدواژه‌ها English

High-Intensity Interval Training
High-Fat Diet
Metabolic Inflammation