دانشگاه بیرجند مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش 2383-0182 9 17 2021 03 21 The effect of four types of exercise training protocols on the angiopoietin-1 and canstatin expression in the left ventricle of Wistar rats تاثیر چهار شیوه تمرینی بر بیان ژن های آنژیوپویتین-1 و کانستاتین در بطن چپ موش های صحرایی نژاد ویستار 8 19 1608 10.22077/jpsbs.2020.3105.1539 FA محمدرضا اسد دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. الهه فلاح زاده کارشناس ارشد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. علی برزگری استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2020 01 13 Background and Aim: Considering the importance of prevention of risk factors in heart disease and lack of information about the effect of exercise training on angiopoietin 1 and canstatin expression, therefore the aim of this study was to investigate the effect of four types of exercise training protocols on the angiopoietin-1 and canstatin expression in left ventricle of Wistar rats. Materials and Methods: For this purpose, 40 male Wistar rats with age of 8-weeks and an average weight of 237±33 grams were randomly divided into five groups (8 rats in each group), including control, moderate intensity training (MIT), high intensity training (HIT), high intensity interval training (HIIT) and moderate-intensity swimming training groups (MIST). The training programs in experimental groups were performed for 8 weeks and 5 days a week. 48 hours after the last training session, the sampling was taken from cardiac tissue. Then, the angiopoietin-1 and canstatin expression were determined by PCR method. To analyze data, one way ANOVA and tukeywere used at a significance level of p≤0.05. Results: Angiopoietin-1 and canstatin expressions in each intervention groups were significantly decreased compared to the control group (p=0.001). The comparison of four types of training showed that angiopoietin-1 expression was significantly decreased only in MIST group as compared to the other training groups and canstatin expression was significantly decreased in HIT, MIT and MIST groups when compared to the HIIT group (p=0.001). Conclusion: All of the four types of exercise training methods were able to reduce the expression of the studied genes,and make favorable changes in reducing the consequences of cardiac tissue injury. However, moderate-intensity swimming training seem to have more favorable effects with regard to non-weight bearing property, although further research is needed. زمینه و هدف: با توجه به اهمیت پیشگیری از بروز بیماریهای قلبی و نیز فقدان اطلاعات لازم در خصوص تأثیر تمرینهای ورزشی بر بیان ژنهای آنژیوپویتین-1 وکانستاتین، هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر چهار شیوه تمرینی بر بیان ژنهای آنژیوپویتین-1 وکانستاتین در بطن چپ موشهای صحرایی نژاد ویستار بود. روش تحقیق: بدین منظور تعداد 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 8 هفتهای با میانگین وزنی33±237 گرم به طور تصادفی به 5 گروه (8 سر در هر گروه) شامل گروههای کنترل، تمرین تداومی با شدت متوسط (MIT)، تمرین تداومی شدید (HIT)، تمرین هوازی تناوبی شدید (HIIT) و تمرین شنا با شدت متوسط (MIST) تقسیم شدند. برنامههای تمرینی در گروههای تجربی به مدت 8 هفته و 5 روز در هفته انجام شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسة تمرینی، نمونهبرداری از بافت قلب انجام گرفت. بیان ژنهای آنژیوپویتین-1 وکانستاتین در بافت قلب با روش PCR تعیین شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای تحلیل واریانس یکطرفه و توکی در سطح معنی داری 05/0≥p استفاده گردید. یافته ها: بیان ژنهای آنژیوپویتین-1 و کانستاتین در هر یک از گروههای مداخله در مقایسه با گروه کنترل، به طور معنیداری (001/0p=) کاهش یافت. در مقایسه چهار نوع تمرین مشخص گردید که بیان آنژیوپویتین-1 در گروهMIST نسبت به سایر گروههای تمرینی و بیان کانستاتین در گروههای HIT، MIT وMIST نسبت به گروه HIIT کاهش معنیدار بیشتری (001/0p=) داشته است. نتیجه گیری: هر چهار شیوه تمرینی توانست با بهبود بیان ژنهای مورد مطالعه، تغییرات مطلوبی در کاهش پیامدهای ناشی از آسیب بافت قلبی ایجاد نماید؛ با این حال تمرینات شنا با شدت متوسط با توجه به ویژگی عدم تحمل وزن، تأثیرات بیشتری دارد. در این زمینه به تحقیقات بیشتری نیاز است.

https://jpsbs.birjand.ac.ir/article_1608_df2386e2c4d84a390d869a7795b29be1.pdf

دانشگاه بیرجند مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش 2383-0182 9 17 2021 03 21 The effect of endurance training and crocin consumption on serum levels of catalase and glutathione peroxidase in ovarictomized rats تاثیر تمرینات استقامتی و مصرف کروسین بر سطوح سرمی آنزیم ‌های کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز موش های صحرایی ماده فاقد تخمدان 20 31 1440 10.22077/jpsbs.2019.2632.1503 FA سیمین قابضی کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران. علی خواجه لندی استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران. امین محمدی استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد گچساران، دانشگاه آزاد اسلامی، گچساران، ایران. Journal Article 2019 07 26 Background and Aim: Estrogen reduction during menopause can lead to an increase in oxidative stress and decrease in antioxidant enzymes, but physical activity and nutrition can be considered as two important factors for improving these conditions. The purpose of the current study was to investigate the effect of endurance training and crocin consumption on serum levels of catalase and glutathione peroxidase enzymes medulla in ovariectomized rats. Materials and Methods: Thirty six female ovariectomized rats with average ages ranging from 8 to 10 weeks were divided into 4 groups (n=9) including control, endurance training, crocin consumption and endurance training and crocin consumption groups. During 8 weeks period, the groups endurance training and endurance training plus crocin consumption were subjected to 5 training sessions per week while the crocin consumption and endurance training plus crocin consumption groups were received 25 mg/kg body weight crocin peritoneally. Enzyme levels were measured by the wavelength method and to analyze data one-way analysis of variance (ANOVA) along with Tukey’s post hoc test were used at the significant level of p < 0.05. Results: Endurance training (p<0.03 and p<0.001, respectively), crocin consumption (p<0.001 and p<0.001, respectively), and endurance training plus crocin consumption (p < 0.001 and p<0.001, respectively) had a significant increase on the serum catalase and glutathione peroxidase activity in ovariectomized rats. However, endurance training plus crocin consumption had a greater effect on increasing enzyme levels (p<0.001). Conclusion: Endurance training along with crocin consumption can have a protective effect against oxidative stress by increasing serum levels of catalase and glutathione peroxidase medulla in ovariectomized rats. زمینه و هدف: کاهش استروژن در دوره یائسگی میتواند منجر به افزایش فشار اکسایشی و کاهش آنزیمهای ضد اکسایشی گردد، اما فعالیت ورزشی و تغذیه دو عامل موثر در بهبود این شرایط گزارش شده اند. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات استقامتی و مصرف کروسین بر سطوح سرمی آنزیم های کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز موش های صحرایی ماده ی فاقد تخمدان بود. روش تحقیق: تعداد 36 سر موش صحرایی ماده‌ فاقد تخمدان با سن 8 تا 10 هفته ای به 4 گروه شامل گروه کنترل، تمرین استقامتی، مصرف کروسین، و تمرین استقامتی همراه با مصرف کروسین (هر گروه 9 سر موش) تقسیم شدند. در طول مدت 8 هفته، گروههای تمرین استقامتی و تمرین استقامتی همراه با مصرف کروسین، برنامه تمرین را 5 جلسه در هفته به اجرا درآوردند و گروه های مصرف کروسین، و تمرین استقامتی همراه با مصرف کروسین روزانه 25 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن کروسین به صورت درون صفاقی مکمل دهی شدند. با استفاده از روش طول موج، سطوح آنزیم ها اندازه گیری شد و با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون توکی (در سطح 05/0p < ) نتایج استخراج گردید. یافته ها: تمرین استقامتی (به ترتیب با 03/0>p و 001/0>p)، مصرف کروسین (به ترتیب با001/0>p و 001/0>p)، و تمرین استقامتی + مصرف کروسین (به ترتیب با 001/0>p و 001/0>p)؛ اثر معنی داری بر افزایش سطوح سرمی کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز موش های صحرایی ماده‌ فاقد تخمدان داشتند؛ و در این بین، تاثیر تمرین+ مصرف کروسین بر سطوح آنزیم ها بیشتر بود (001/0>p). نتیجه گیری: تمرین استقامتی همراه با مصرف کروسین، با افزایش سطوح سرمی کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز، موش های صحرایی ماده فاقد تخمدان را در مقابل فشار اکسایشی محافظت می کند.

https://jpsbs.birjand.ac.ir/article_1440_05adc28c5cf8f45e5562ca184dab9ed3.pdf

دانشگاه بیرجند مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش 2383-0182 9 17 2021 03 21 The effect of 8-weeks of resistance training and cold water immersion on muscle damage and inflammation responses following acute resistance training in futsal players men اثر 8 هفته تمرین مقاومتی و غوطه وری در آب سرد بر شاخص های آسیب عضلانی و واکنش های التهابی متعاقب فعالیت مقاومتی حاد در بازیکنان فوتسال 32 45 1609 10.22077/jpsbs.2020.3017.1533 FA آمنه پوررحیم قورقچی استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. علی احمدزاده کارشناس ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. رقیه افرونده دانشیار گروه فیزیولوژیورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2019 12 31 Background and Aim: The effect of resistance training and cold water immersion on muscle injury and inflammation is not clear. The aim of this study was to study the effect of 8-weeks resistance training and cold water immersion on muscle injury and inflammation responses following an acute strength activity in futsal players men. Materials and Methods: Twenty futsal players (age 26±3.07 years and body mass index 24±3.40 kg/m2) volunteered to participate in the study and were randomly assigned to experimental and control groups. After first blood sampling, both groups performed one session of acute circular resistance training with 75% of 1-RM at 5 stations, 3 sets, 8-10 repetitions, and a 90-second rest between sets and a 5-minute rest between stations. The second blood sampling was performed after 48 hours. The experimental group performed 8 weeks of circular resistance training, 3 sessions per week like the acute resistance training and immediately after exercise were immersed, 20 minutes at 5-10°C in cold water. Forty eight hours after last training session, blood sampling was performed. Then, both experimental and control groups performed the second acute circular resistance training and one hour later, the fourth blood sampling was performed. The differences of variables at different time intervals were compared with 2×4 two-way ANOVA and Independent samples t-test at p < 0.05. Cearitine kinase (CK) was measured with Iran Alpha Classic Autoanalyzer and Bionic kit; while white blood cells (WBC) count and their subclasses were measured with BC-3000 hematologic auto analyzer and China Mindry kit. The differences between the variables at different times were analyzed by 4* 2 two-way ANOVA and the differences between the two groups were determined by independent t-test at p < 0.05. Results: CK (p=0.001), WBC and neutrophils (p=0.001) significantly were increased in both groups after the first acute resistance training. After 8 weeks of resistance training-cold water immersion CK (p=0.004), WBC, neutrophils, monocytes, and lymphocytes (p=0.001) significantly decreased in experimental group as compared to the control group. 8 weeks resistance training-cold water immersion significantly decreased CK, WBC, neutrophils (p=0.001), and lymphocytes (p=0.004) in experimental group following the second acute resistance training compared to the control group. Whereas, there was no significant differences in monocytes (p < 0.05). Conclusion: Resistance training along with cold water immersion could reduce muscle damage and inflammation following acute exercise. زمینه و هدف: اثر تمرین مقاومتی- غوطهوری در آب سرد بر آسیب عضله و التهاب مشخص نیست. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر 8 هفته تمرین مقاومتی- غوطهوری در آب سرد بر آسیب عضلانی و التهاب متعاقب یک فعالیت مقاومتیحاد در بازیکنان مرد فوتسال بود. روش تحقیق: تعداد ۲۰ بازیکن فوتسال داوطلب (سن ۰۷/۳±۲۶ سال و نمایه توده بدن ۴0/۳±۲۴ کیلوگرم/مترمربع)، به طور تصادفی در گروههای کنترل و تجربی قرار گرفتند. بعد از خونگیری اول، دو گروه، یک تمرین مقاومتیحاد دایرهای با 75 درصد یک تکرار بیشینه را در 5 ایستگاه، 3 نوبت،۱۰-۸ تکرار و استراحت۹۰ ثانیهای بین نوبتها و 5 دقیقهای بین ایستگاهها اجرا کردند. خونگیری دوم انجام شد و ۴۸ ساعت بعد، گروه تجربی 8 هفته تمرین مقاومتی دایرهای را 3 جلسه در هفته مانند تمرین مقاومتیحاد انجام دادند و بلافاصله بعد از تمرین، ۲۰ دقیقه در آب سرد ۱۰-۵ درجه سانتیگراد غوطهور شدند. ۴۸ ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین، خونگیری سوم انجام شد. سپس دو گروه تجربی و کنترل، تمرین حاد مقاومتی دایرهای دوم را اجرا کردند و خونگیری چهارم صورت گرفت. کراتین کیناز (CK) با دستگاه اتوآنالایزر آلفا کلاسیکو کیت بیونیک ایران و شمارش سلول های سفید خون (WBC) و زیرردههای آن با دستگاه اتو آنالایزر هماتولوژیک BC-3000و کیت میندری چین اندازهگیری شد. تفاوت متغیرها در زمانهای مختلف با روش تحلیل واریانس دو راهه 2×4 و تفاوت دو گروه با آزمون t مستقل در سطح 05/0>p بررسی شد. یافته ها: CK (۰۰۱/۰=p)، WBC و نوتروفیلها (۰۰۱/۰=p) متعاقب فعالیت مقاومتیحاد اول، در دو گروه به طور معنیداری افزایش یافتند. 8 هفته تمرین مقاومتی- غوطهوری در آب سرد، CK (۰۰4/۰=p)، WBC، نوتروفیلها، مونوسیتها و لنفوسیتها (۰۰۱/۰=p) را گروه تجربی در مقایسه با کنترل بهطور معنیداری کاهش داد. به علاوه، 8 هفته تمرین مقاومتی- غوطهوری در آب سرد، CK، WBC، نوتروفیلها (۰۰۱/۰=p) و لنفوسیتها (۰۰4/۰=p) را متعاقب فعالیت مقاومتیحاد دوم در مقایسه با کنترل بهطور معنیداری کاهش داد؛ در حالیکه مونوسیتها تغییر معنیداری (۰۵/۰<p) نکردند. نتیجه گیری: تمرین مقاومتی همراه با غوطهوری در آب سرد می تواند آسیبعضلانی و التهاب را متعاقب فعالیت حاد کاهش دهد.

https://jpsbs.birjand.ac.ir/article_1609_60dfaf3257e52752ba36a65d0119dc71.pdf

دانشگاه بیرجند مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش 2383-0182 9 17 2021 03 21 Effect of post-activation potentiation in different time intervals on the explosive power of athlete girls تأثیر پتانسیل پس فعال‌سازی در زمان‌های استراحتی متفاوت بر توان انفجاری دختران ورزشکار 46 57 1610 10.22077/jpsbs.2019.2277.1480 FA سایه ستاوند کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران. مسعود نیکبخت دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران. عبدالحمید حبیبی استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران. Journal Article 2019 04 09 Background and Aim:Warm-up is one of the factors that influence the success and improvement of athletes record. The post-activation potentiation can be considered as one of the new methods of warm-up. During fast and dynamic activities, there is a high level of neuromuscular activation, so the exercises with maximum loads can activate the central nervous system tocreate suitable condition for explosive activity. The purpose of this study was to investigate the effect of post-activation potentiation in different rest periods on the explosive power of athlete girls. Materials and Methods: In this semi-experimental study, 12 female athletes (mean body mass index 21.1 ± 4.40 kg/m2, and age 23.28 ± 1.98 years) performed a countermovement Jump test using force plate. Then, they performed the squat movement with three repetitions, with 85% of one maximum repetition, and after 30 seconds of passive rest, they repeat the same countermovement Jump test. After that, the same test was carried out with one, two, three, and five minutes passive rest. For statistical analysis, theShapiro-Wilk normality test and analysis of variance with repeated measure method and Bonferron's post hoc test were used. All statistical analyzes were performed by SPSS softwareand significant level set at p < 0.05. Results: The results indicated that the reverse countermovement Jump in post-tests were significantly higher at 30 second (p=0.001), 1 minute (p=0.001), 2 minutes (p=0.001) and 3 minutes (p=0.001) compared to pre-test, butdespite a slight increase in countermovement Jump with 5 minutes rest, this test did not change significantly (p=0.43) compared to the pre-test. Conclusion: It seems that the use of squat movement after warm-up will increase the explosive performance, which can be beneficial in power, speed and explosive power sports. زمینه و هدف: یکی از عوامل تأثیرگذار در موفقیت و بهبود رکورد ورزشکاران، گرم کردن است. پتانسیل پس فعالسازی یکی از روش‌های نوین گرم کردن است. ﻫﻨﮕﺎم فعالیت‌های ﺳﺮﯾﻊ و ﭘﻮﯾﺎ، فعال‌سازی عصبی- عضلانی ﺑﺎﻻﯾﯽ وﺟﻮد دارد و تمرینات ﺑﺎ ﺑﺎر بیشینه، باعث فعال شدن سیستم عصبی ﻣﺮﮐﺰی و اﯾﺠﺎد ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮای اﺟﺮای فعالیت‌های اﻧﻔﺠﺎری می‌شوند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر پتانسیل پس فعال‌سازی در زمان‌های استراحتی متفاوت، بر توان انفجاری دختران ورزشکار بود. روش تحقیق: در این تحقیق نیمه تجربی، 12 دختر ورزشکار (میانگین شاخص توده بدنی 40/4±1/21 کیلو گرم بر متر مربع و سن 98/1±28/23 سال) ﺁﺯﻣﻮﻥ ﭘﺮﺵ ﻋﻤﻮﺩﻯ معکوس (CMJ) را با استفاده از صفحه نیروسنج اجرا کردند. پس ‌از آن، حرکت اسکوات با 3 تکرار و شدت 85 درصد یک تکرار بیشینه انجام شد و بعد از 30 ثانیه استراحت غیرفعال، مجدداً آزمون CMJ به عمل آمد. در ادامه، همین آزمون با زمان‌های 1، 2، 3 و 5 دقیقه استراحت غیرفعال انجام گردید. برای تعیین طبیعی بودن داده‌ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای تجزیهوتحلیل دادهها، از روشآماری تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. کلیه بررسیهای آماری با نرم‌افزار SPSS نسخه 23 به اجرا درآمد و سطح معنی‌داری 05/0p < در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میزان پرش عمودی معکوس دختران در پس‌آزمون نسبت به وضعیت پیش‌آزمون در زمان‌های 30 ثانیه (001/0p=)، 1 دقیقه (001/0p=)، 2 دقیقه (001/0p=) و 3 دقیقه (001/0p=) به‌طور معنی‌داری افزایش‌یافت. اما میزان پرش عمودی معکوس 5 دقیقه بعد از پس ‌آزمون، نسبت به وضعیت پیش‌آزمون تغییر معنی‌داری نداشت (42/0p =). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد استفاده از حرکت اسکوات پس از گرم کردن، باعث افزایش عملکرد انفجاری می‌گردد و می‌تواند در ورزش‌های قدرتی، سرعتی و توانی- انفجاری سودمند واقع گردد.

https://jpsbs.birjand.ac.ir/article_1610_e9191f0c198a46f75a0d83cdb35d46f7.pdf

دانشگاه بیرجند مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش 2383-0182 9 17 2021 03 21 eroxisome proliferator-activated receptors beta and gamma (PPARβ and PPARγ) genes expression following exercise trainings and high fat diet in male Wistar rats بیان ژن های گیرنده های بتا و گامای فعال شونده با تکثیرکننده پراکسیزوم (PPARβ و PPARγ) متعاقب تمرینات ورزشی و رژیم غذایی پرچرب در موش های نر ویستار 58 67 1611 10.22077/jpsbs.2020.2947.1525 FA محسن جعفری استادیار، گروه علوم ورزشی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران Journal Article 2019 11 13 Background and Aim: Peroxisome proliferator-activated receptors beta and gamma (PPARβ and PPARγ) are stimulator of genes expression involved in reverse cholesterol transport and anti-oxidant defense, thus gene expression and activity of this substance can be one of beneficial mechanisms in prevention of atherosclerosis. The aim of this study was to investigate the effect of high intensity interval training (HIIT) and low intensity continuous training (LICT) after high fat diet (HFD) on PPARβ and PPARγ genes expression in male Wistar rats. Materials and Methods: This experimental study involved two phases of fattening (13 weeks) and training (12 weeks, 5 sessions per week). After fattening phase, subjects assigned into three groups as: control, HIIT and LICT. Analysis of PPARβ and PPARγ genes expression was done using polymerase chain reaction technique after trainings. Results were obtained using Kruskal–Wallis and Mann–Whitney U tests in level of P≤0.05. Results: The PPARβ and PPAR γ genes expression were different between control group with HIIT (P=0.008) and LICT (P=0.008) and between HIIT with LICT (P=0.008); so that higher levels of PPARβ and PPAR γ genes expression observed in HIIT group and lower levels were in control group. Conclusion: Results of this study showed that regular HIIT and LICT through elevation of PPARβ and PPARγ genes expression may be effective in reduction of heart attack risk and HIIT are more effective than LICT. زمینه و هدف: گیرنده های بتا و گامای فعال شونده با تکثیرکننده پراکسیزوم (PPARβ و PPARγ) محرک بیان ژن های درگیر در انتقال معکوس کلسترول و دفاع آنتی اکسیدانی می باشند، از این رو بیان ژن و افزایش فعالیت این دو ماده می تواند یکی از مکانیزم های مطلوب در پیشگیری از آتروسکلروز باشد. هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات شدید اینتروال (HIIT) و کم شدت تداومی (LICT) پس از رژیم غذایی پرچرب (HFD) بر بیان ژن های PPARβ و PPARγ در موش های نر ویستار بود. روش تحقیق: این تحقیق تجربی شامل دو مرحله چاق کردن با HFD (13 هفته) و تمرین (12 هفته، 5 جلسه در هفته) بود. پس از مرحله چاق کردن، آزمودنی ها به 3 گروه کنترل، تمرین HIIT و تمرین LICT تقسیم شدند. پس از پایان تمرینات، بیان ژن های PPARβ و PPARγ با تکنیک واکنش زنجیره پلیمراز در بافت کبد اندازه گیری شد. با استفاده از آزمون های کروسکاوالیس و یومن ویتنی در سطح معنی داری 05/0≥P نتایج استخراج گردید. یافته ها: بیان ژن های PPARβ و PPARγ بین گروه های کنترل با HIT (008/0 p=) و LICT (008/0 p=) و بین گروه HIT با LICT (008/0 p=) متفاوت بود؛ به گونه ای که بیشترین میزان بیان ژن های PPARβ و PPARγ در گروه HIIT و کمترین میزان آن در گروه کنترل به دست آمد. نتیجه گیری: اجرای منظم HIIT و LICT هردو، با افزایش بیان ژن های PPARβ و PPARγ می توانند در کاهش خطر سکته قلبی مؤثر باشند، با این حال استفاده از HIIT اثربخش تر خواهد بود.

https://jpsbs.birjand.ac.ir/article_1611_20fa3df14748fc397e93af591dfced9b.pdf

دانشگاه بیرجند مطالعات کاربردی علوم زیستی در ورزش 2383-0182 9 17 2021 03 21 Effect of resistance training intensity on serum Irisin levels and lipid profile in sedentary elderly women اثر شدت تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی آیریزین و نیمرخ لیپیدی زنان سالمند غیرفعال 68 79 1612 10.22077/jpsbs.2020.2986.1529 FA حسین طاهری چادرنشین استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. میثم علی پور راز دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. مهسا کلانتری دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. مهسا نیکدل دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. زهرا صابری دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. زینب فتاحی دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. عطیه منصوری عجول دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. Journal Article 2019 12 24 Background and Aim: Skeletal muscles as an Irisin producing site can affect fat metabolism and energy expenditure. The purpose of the present study was to investigate the effect of resistance training intensity on serum levels of Irisin and lipid profile in sedentary elderly women. Materials & Methods: Twenty eight sedentary elderly women in the current study were randomly divided into three groups as control, high (80% one-repetition maximum) and low (40% one-repetition maximum) intensity resistance training groups. Resistance trainings were performed 3 sessions per week for 8 weeks. Blood samples were taken before and after the study following 12 hour fasting to measure serum levels of Irisin and lipid profile. Dependent variables were measured by sandwich ELISA and photometric methods. Data were analyzed using analysis of covariance at the significant level of p < 0.05. Results: The results showed significantly increase on serum Irisin in both high (p=0.02) and low-intensity (p=0.02) resistance training groups than control group. In addition, body fat percent (p=0.002 & p=0.001 respectively) and serum total cholesterol (p=0.01 & p=0.03 respectively) were significantly reduced after high or low-intensity resistance trainings than control group. Conclusions: Totally, the performing of low- and high-intensity resistance trainings can suggested for older women because of their positive effects on improving Irisin, body fat percent and lipid profile. زمینه و هدف: عضلات اسکلتی به عنوان یکی از جایگاههای تولید کننده آیریزین می‌توانند بر متابولیسم چربی و هزینه انرژی تاثیر‌گذار باشند. هدف از مطالعه ‌حاضر بررسی اثر شدت تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی آیریزین و نیمرخ لیپیدی در زنان سالمند غیرفعال بود. روش تحقیق: در مطالعه حاضر 28زن سالمند غیرفعال به طور تصادفی در سه گروه کنترل، تمرین مقاومتی با شدت بالا (80 درصد یک تکرار بیشینه) و تمرین مقاومتی با شدت پایین (40 درصد یک تکرار بیشینه) تقسیم شدند. تمرینات مقاومتی 3 جلسه در هفته در طول 8 هفته به اجرا در آمدند. قبل و بعد از مداخله، نمونه‌های خونی پس از 12 ساعت ناشتایی جهت اندازه‌گیری سطوح سرمی آیریزین و نیمرخ لیپیدی گرفته شد. متغیرهای وابسته به روش ساندویچ الایزا و فتومتریک اندازهگیری شدند. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری تحلیل کواریانس در سطح معنی داری 05/0>p استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که سطوح سرمی آیریزین در هر دو گروه تمرین مقاومتی با شدت بالا (02/0=p) و پایین (02/0=p) نسبت به گروه کنترل به طور معنی‌داری بالا رفت. از طرف دیگر، درصد چربی بدن (به ترتیب با 002/0=p و 001/0=p) و سطوح سرمی کلسترول تام (به ترتیب با 01/0=p و 03/0=p) پس از تمرین مقاومتی با شدت بالا و پایین، نسبت به گروه کنترل، به طور معنیداری پایین آمد. نتیجه‌گیری: به طور کلی اجرای هر دو نوع تمرین مقاومتی با شدت بالا و پایین، به دلیل تاثیر مثبت بر بهبود سطوح سرمی آیریزین، درصد چربی و نیمرخ لیپیدی؛ برای زنان سالمند مفید هستند.

https://jpsbs.birjand.ac.ir/article_1612_dcbe9c12f94a869638cb260776e3511f.pdf